درحال بارگذاري...
جستجو
جستجو در این کتاب
ترتيب بر اساس
بررسی تاثیر تجویز آنتی بیوتیک پس از عمل جراحی آپاندیسیت در کاهش عفونت بیماران
1109 مرتبه مشاهده شده

بررسی تاثیر تجویز آنتی بیوتیک پس از عمل جراحی آپاندیسیت در کاهش عفونت بیماران

صمیمی، سحر.

  1. شماره راهنما: ‭Thesis WI ٥٣٥ ‫ص‬٨٥١‫ب‬ ١٣٩٦
  2. شماره پایان نامه:775
  3. کد دانشکده:پزشکی
  4. پديدآور: صمیمی، سحر.
  5. عنوان:بررسی تاثیر تجویز آنتی بیوتیک پس از عمل جراحی آپاندیسیت در کاهش عفونت بیماران / ارائه دهنده سحر صمیمی.
  6. Title: Risk of surgical site infection and efficacy of antibiotic prophylaxis after appendectomy / By Sahar Samimi
  7. محل اخذ مدرك:بیرجند :
  8. نام دانشگاه/پژوهشگاه:دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
  9. نام دانشکده:دانشکده پزشکی
  10. سال اخذ مدرك:1396.
  11. مقطع:دکتری حرفه ای
  12. توصیف ظاهری:ث، 42 ص.: جدول
  13. خلاصه:مقدمه: آپاندکتومی یکی از شایعترین اعمال جراحی در سراسر جهان می باشد. در حال حاضر درمان آنتی بیوتیکی پروفیلاکتیک قبل از انجام این عمل جز استاندارهای درمانی می باشد ولی در مورد نقش ادامه این درمان پروفیلاکتیک بعد از جراحی اختلاف نظر وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تجویز آنتی بیوتیک پس از عمل جراحی آپاندیسیت در کاهش عفونت بیماران انجام پذیرفت. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در طی سال 1395 بر روی بیماران مبتلا به آپاندیسیت حاد کاندید جراحی انجام شد. نمونه گیری به صورت سرشماری بوده و 150 بیمار مراجعه کننده fh تخصیص تصادفی ساده,allocation 1:1 در گروه شاهد و مورد تقسیم شدند. دو گروه از نظر توزیع سنی و جنسیتی همسان سازی شدند. تمام بیماران قبل آپاندکتومی، آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک شامل سفتریاکسون و مترونیدازول را دریافت نمودند. بعد از عمل آپاندکتومی در گروه مورد آنتی بیوتیک را تا 24 ساعت پس از عمل ادامه داده شده و در گروه شاهد آنتی بیوتیک پس از عمل تجویز نگردید. این دو گروه از نظر عوارض عفونی شامل عفونت زخم، آبسه شکمی، آبسه لگنی، تب، ترمیم مناسب زخم بعد از 14 روز و مدت زمان بستری مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها پس از جمع آوری به نرم افزار آماری SPSS 21 وارد و توسط تست کای اسکوئر یا آزمون دقیق میشر و آزمون من ویت نی آنالیز شدند. (0.05≥p معنادار بود). نتایج: در مجموع در این مطالعه 150 نفر وارد شدند (76 نفر در گروه شاهد و 74 نفر در گروه مورد). در مجموع فراوانی تب 8 درصد؛ عفونت زخم 6 درصد؛ آبسه لگنی 0 درصد و آبسه شکمی 0 درصد بود. بروز تب در بیماران گروه شاهد به طور غیر معناداری بالاتر از بیماران گروه مداخله بوده است (9.2 درصد در مقابل 6.8 درصد 0.6=p). فروانی بروز تب بعد از ترخیص در گروه شاهد 6.6 درصد (5نفر) و در گروه مورد 4.1 درصد (3 نفر) بوده است (0.7=p). فراوانی بروز عفونت زخم در طی مدت بستری در بیماران گروه مورد 5.4 درصد (4 نفر) و در بیماران گروه شاهد 6.6 درصد بود (0.5=p). فراوانی بروز عفونت زخم از هنگام ترخیص تا دو هفته بعد اختلاف معناداری بین دو گروه نداشت. در انتها هفته دوم زخم 5 نفر از بیماران (3.3 درصد) ترمیم نشده بود که 2 نفر (2.6 درصد) در گروه شاهد و 3 نفر (4.1 درصد) در گروه مورد بوده است (0.7=p). میانگین مدت بستری در بیماران گروه شاهد 0.57±2.5 روزودربیماران گروه مورد 0.37±2.09 روز بوده است (0.0001=p) نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تجویز یک دوز آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک قبل از عمل آپاندکتومی در پیشگیری از عوارض عفونی حاصل بیماری آپاندیسیت و همچنین عمل آپاندکتومی کفایت نموده و ادامه درمان پروفیلاکتیک بعد از عمل جراحی تاثیر بالینی نداشت
  14. خلاصه:Background: Appendectomy is one of the most prevalent surgical procedures all around the word. Today, preoperative administration of prophylactic antibiotic therapy is a standard approach, however, the role of post-operative prophylaxis is unclear and there are extensive controversies. This study aimed to evaluate the effects of post-operative administration of prophylactic antibiotic therapy on post-operative infections of appendectomy. Method: this was a clinical trial study conducted on all patients admitted with operable appendicitis. Patients randomized with simple method and 1:1 allocation in two groups. Patients of every group were matched on age and gender. All patients received 1 single dose of ceftriaxone and metronidazole before the appendectomy and they were randomized to group A (no post-operative antibiotic therapy) and group B (post-operative antibiotic until 24 hours). We assessed the wound infection, abdominal/pelvic abscess, wound healing, and admission time. Data ware analyzed by SPSS 21 using Chi square and Mann-Whitney tests (p≤0.05 was considered significant). Results: One hundred fifty patients were enrolled (76 in control and 74 in intervention). Overall prevalence of fever, wound infection, pelvic abscess and abdominal abscess was 8%, 6%, 0.7%, and 0% respectively. Prevalence of fever during hospitalization insignificantly was higher in control arm (9.2% vs. 6.8%, p=0.6). There was no significant difference in prevalence of fever after discharge (p=0.7). Prevalence of wound infection during admission in intervention and control groups was 5.4% and 6.6% respectively (p=0.5). After two weeks, prevalence unhealed wounds in control and intervention was 4.1% and 2.6% respectively (p=0.7). Mean admission time was significantly higher in control arm (2.5±0.57 vs. 2.09±0.37 days, p=0.0001) Conclusion: Our results indicated that administration of single dose preoperative prophylactic antibiotic therapy is enough for prevention of infections after appendectomy and there is no clinical benefit of antibiotic treatment continuation
  15. توصیفگر: آپاندیسیت   Appendicitis
  16. توصیفگر: آپاندیس برداری   Appendectomy
  17. توصیفگر: شکم حاد   Abdomen, Acute
  18. توصیفگر: عفونت زخم های جراحی   Surgical Wound Infection
  19. توصیفگر: پیشگیری و کنترل   Prevention & Control
  20. توصیفگر: دارو درمانی   Drug Therapy
  21. توصیفگر: آنتی بیوتیک ها   Antibiotics
  22. استاد راهنما. یرانی، محمد
  23. استاد مشاور. ناصح، قدرت الله
  24. استاد مشاور. صادقی خراشاد، محمود

 فهرست محتوای دیجیتالی

 فهرست نسخه های منبع

 فهرست نقدها