درحال بارگذاري...
جستجو
جستجو در این کتاب
ترتيب بر اساس
مقایسه ی سطح سرمی هورمون رشد و IGF-1 در مبتلایان به اختلال غدد میبومین چشم و افراد سالم
1013 مرتبه مشاهده شده

مقایسه ی سطح سرمی هورمون رشد و IGF-1 در مبتلایان به اختلال غدد میبومین چشم و افراد سالم

احمدی فورگ، زهرا.

  1. شماره راهنما: ‭Thesis WW ٢٠٨ ‫الف‬٢٨٦‫م‬ ١٣٩٨
  2. شماره پایان نامه:455361
  3. کد دانشکده:پزشکی
  4. پديدآور: احمدی فورگ، زهرا.
  5. عنوان:مقایسه ی سطح سرمی هورمون رشد و IGF-1 در مبتلایان به اختلال غدد میبومین چشم و افراد سالم / نگارش زهرا احمدی فورگ.
  6. محل اخذ مدرك:بیرجند :
  7. نام دانشگاه/پژوهشگاه:دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
  8. نام دانشکده:دانشکده پزشکی
  9. سال اخذ مدرك:1398.
  10. مقطع:دکتری حرفه ای
  11. توصیف ظاهری:د، 52 ص.: جدول
  12. خلاصه:مقدمه و هدف: خشکی چشم یکی از شایعترین شکایات چشمی در بین مراجعه کنندگان به کلینیک های سر پایی چشم است و اختلال در عملکرد غدد میبومین به عنوان یکی از مهم ترین علل خشکی چشم مطرح است. این غدد ترشح سبوم را در سطح چشم انجام می دهد که باعث پایداری فیلم اشکی می شود و در صورت اختلال در ترشح غدد ناپایداری در فیلم اشکی و بدنبال آن علایم خشکی چشم ایجاد می شود. مواد و روشها: این مطالعه موردی-شاهدی در سال 1398 بر روی 43 فرد مبتلا به بیماری اختلال غدد میبومین چشم و 43 نفر شاهد در دانشگاه علوم پزشکی بیرجند به انجام رسید. نمونه گیری به روش در دسترس از تاریخ تصویب پروپوزال در کمیته اخلاق تا رسیدن به حجم نمونه مورد نظر بود. افراد پس از ورود به مطالعه به صورت جداگانه مورد معاینه با اسلیت لامپ، تست شیرمر، تعیین کفایت اشکی با SM tube و بررسی زمان شکست اشک توسط TBUT و تصویربرداری غدد میبومین با SBM sistemi قرار گرفته و نمونه خون از بیماران در آزمایشگاه شفا گرفته و آزمایش سطح سرمی هورمون رشد و IGF-1 با کیتی که از شرکت زیمنس آلمان خریداری شده بود و با روش کمولومینسانس توسط دستگاه immulite2000 انجام شد. در نهایت پس از تکمیل اطلاعات، نتایج در نرم افزار SPSS وارد و جهت مقایسه ی میانگین های دو گروه از آزمون تی مستقل و در صورت عدم نرمالیتی از آزمون من-ویتنی استفاده شد و نتایج در سطح معنی داری کمتر از 0.05 مورد آنالیز قرار گرفت. یافته ها: در گروه بیماران مبتلا به MGD تعداد 30 نفر (69/8 درصد) را زنان و مابقی را مردان تشکیل داده بودند و همچنین درگروه شاهد 31 (72/1 درصد) را زنان و مابقی را مردان تشکیل داده بودند. میانگین سن افراد شرکت کننده در مطالعه در گروه مبتلا به MGD برابر با 14/82±42/46 و این میانگین در گروه شاهد برابر با 12/9±41/13 بود. میانگین BMI افراد شرکت کننده در مطالعه در گروه مبتلا به MGD برابر با 3/91±24/74 و این میانگین در گروه شاهد برابر با 4/12±23/72 بود. میانگین GH افراد شرکت کننده در مطالعه در گروه مبتلا به MGD برابر با 1/61±0/92 و این میانگین در گروه شاهد برابر با 2/92±2 بود که از لحاظ آمار اختلاف معناداری داشت. میانگین سطح سرمی IGF-1 افراد شرکت کننده در مطالعه در گروه مبتلا به MGD برابر با 60/53±171/22 و این میانگین در گروه شاهد برابر با 57/89±158/69 بود که از نظر آماری اختلاف معناداری نداشت. نتیجه گیری: میانگین سطح سرمی هورمون رشد در بیماران مبتلا به MGD از افراد سالم پایین تر بود اما این نتیجه برای IGF-1 بدست نیامد
  13. خلاصه:Introduction & Objective: Dry eye is one of the most common ocular complaints among customer in ophthalmology clinics and dysfunction of mybomine glands is one of the most important causes of dry eye. These glands produce sebum secretion at the surface of the eye, which stabilizes the lacrimal film and may cause dry eye symptoms when the lacrimal membrane is disrupted. Materials and Methods: This case-control study was conducted on 43MGD patients and 43 controls at Birjand University of Medical Science in 2019. The sampling method was available from the date of approval of the proposal to the Ethics Committee until the sample size was reached. Subjects were individually examined by slit lamp,schirmer test, SM tube lacrimal adequacy, and TBUT tear break up time and SBM systemi imaging of meibomian glands. Blood samples from patients were tested in the shafa laboratory. Serum growth hormone and IGF-1 levels were determined with a kit purchased from Siemens Germany with chemiluminescence method by immulite2000. Finally, after completing the data, the results were entered into SPSS software and Independent t-test was used to compare the means of the two groups and in the case of nonnormality the Mann-Whitney test was used and the results were analyzed at the significant level of 0.05. Results: In the group of patients with MGD, 30 (69.8%) were women and the rest were men and in the control group 31 (72.1%) were women and the rest were men. The mean age of participants in the study was 42.46 ± 14.82 in the MGD group and 41.13 ± 12.9 in the control group. The mean BMI of the participants in the MGD group was 24.74±3.91 and that of the control group was 23.72 ± 4.12. The mean GH of study participants in the MGD group was 0.92 ± 1.61 and in the control group it was 2 ± 2.92 which was significant. The mean serum level of IGF-1 in the MGD group was 171.22 ± 60.53 and that in the control group was 158.69 ± 57.89 which was not significant. Conclusion: Mean serum levels of growth hormone were lower in patients with MGD than healthy controls, but this was not found for IGF-1
  14. توصیفگر: سندرم شوگرن   Sjogren's Syndrome
  15. توصیفگر: بیماری های چشم   Eye Diseases
  16. توصیفگر: فاکتور رشد شبه انسولین متصل به پروتئین 1   Insulin-Like Growth Facor Binding Protein I
  17. توصیفگر: بیماری های دستگاه اشکی   Lacrimal Apparatus Diseases
  18. توصیفگر: لیپوتروپین   Lipotropin
  19. توصیفگر: تشخیص   Diagnosis
  20. توصیفگر: درمان   Therapy
  21. توصیفگر: علت شناسی   Etiology
  22. توصیفگر: اپیدمیولوژی   Epidemiology
  23. استاد راهنما. نیک اندیش، ملیحه
  24. استاد مشاور. زردست، محمود
  25. استاد مشاور. سلمانی، فاطمه

 فهرست محتوای دیجیتالی

 فهرست نسخه های منبع

 فهرست نقدها